Tourisme

Op hydrografisch gebied bestaat het grondgebied Bièvre uit twee heuvelflanken die gescheiden zijn door een kam die bijna precies overeenkomt met de baan
Dinant-Bouillon.
De zuidflank stuurt het water naar de Semois, terwijl de minder hellende noordflank het naar de Lesse leidt.

Zeer vroeg reeds heeft de mens op deze rivieren hydraulische wielen geplaatst die molens genoemd werden. Onze valleien, door hoogten omgeven, werden bijna uitsluitend uitgerust met wielen met bakjes op de dwarsspaken, waar het water van bovenaan in terecht kwam en ze deed draaien door het gewicht. Deze wielen met een diameter van meer dan 3 m hadden grote verzamelbekkens en vrij lange toevoerkanalen nodig.

Dit soort installaties dient voor het malen en verpulveren van alle soorten materies. Maar over het algemeen denkt men enkel aan graanmolens, die waarschijnlijk ook de oudste zijn. Op het grondgebied Bièvre vindt men ook oliemolens (olieslagerijen), plankenmolens et steenmolens (zagerijen).

De molen van Mitauge zou gebouwd zijn op bevel van de Hertog van Bouillon voor de bewoners van Oizy die tot het Hertogdom Bouillon behoorden en niet naar Ruaumoulin (Groot Hertogdom Luxemburg) mochten.

Geïsoleerd aan het zuid-oosten van het dorp, op een open plaats gelegen aan de samenvloeiing van de rivieren Gros-Fays en Wez, bevindt zich een U-vormig geheel bestaande uit een molen en zijn bijgebouwen in leisteen, opgericht in verschillende fases in de 19de eeuw en opnieuw grondig heringericht tijdens de 20ste eeuw.
Hieronder vindt u de molen van Mitauge, met woonhuis en molen zoals op het einde van vorige eeuw waarvan nog één wiel met linker kamrad is bewaard gebleven. In het verlengde rechts, bevindt zich wat lager een lange vleugel met stallingen waarvan de openingen hermaakt zijn geworden.

Aan deze kapel die werd opgericht in de velden, werd in 1675 begonnen maar ze was pas af na 13 jaar en dit tengevolge van de armoede van de bewoners die bouwmateriaal tekort kwamen. Ze verving een eenvoudig kapelletje waar men indertijd de beeltenis van de Maagd, tentoongesteld op een eik, aanbad. De eik is verdwenen maar de kapel is compleet "ingevat" tussen twee grote geklasseerde lindebomen waarvan de omtrek respektievelijk 6,20 m en 3,45 m bedraagt. Volgens mondelinge overlevering zouden ze in 1640 zijn geplant.

De kapel is sinds haar bestaan voorwerp van vele vereringen en diverse pelgrimstochten. Ze was vroeger bekend als "heiligdom van de rust" waar
Onze-Lieve-Vrouw, de doodgeboren kinderen deed verrijzen voor de duur van de doop. De afbeelding van 3 babys boven het koor van de kapel, herinnert aan een mirakel 2 eeuwen geleden : 3 doodgeborenen hervonden het leven na aan de Maagd te zijn voorgesteld. Een kruisweg herdenkt het jubileum van 1935.

Op 15 augustus heeft een processie plaats, die tot op heden veel bijval kent.

Dit kleine vierkante gebouwtje in neo-gotische stijl, omvat vier zuilen in petit-granit
bekroond met een stenen baldakijn waarop zich het standbeeld van Saint-Furcy bevindt (een Ierse prediker-monnik die in de zevende eeuw met zijn pelgrimsstok een bron deed ontspringen). Het water stroomt in een ronde fontein die zich in een dubbel bekken bevindt. In alle tijden hebben geneeskrachtige bronnen de bevolking aangetrokken. Een bedevaart vond plaats op de zondag na 17 september (dag van de overdracht van de relikwieën).

De boeren van de streek kwamen samen om bij "Saint-Furcy" bescherming te zoeken voor hun kuddes. Op initiatief van priester Parieux (priesterschap van 1918 tot 1936), kregen de pelgrims een koperen plaat van 11 x 16 centimeter waarop de bron met de afbeelding van de Heilige stond. Deze gewijde plaat werd op de ingang van de stallingen bevestigd en haar heilige kracht beschermde dieren tegen ziektes. Deze bedevaart herleeft enkel in de mis van 16 januari, feestdag van deze heilige.

Men vereert er nog altijd de relikwie en zingt er nog steeds het "Hooglied aan
Saint-Furcy".

Deze bron is in een opmerkelijke site in de omgeving van de Molen van Bellefontaine en de grot Notre-Dame de Lourdes opgericht (gezegend door Monseigneur Heylen, bisschop van Namur op 20 september 1923).

De geklasseerde toren van de Kerk van Graide.

De echte datum van de bouw van de toren is niet gekend maar sommige historici situeren ze in de 8ste eeuw. Ze deed vroeger dienst als verdedigingsslottoren. Ze is gevormd door vijf trapportalen, elk met een dikte van 2 m, 3 meter aan de basis en heeft een pyramidevorm. Omgeven door dikke ijzeren staven, is het een massieve toren zonder openingen, enkele smalle "vensters" herinneren aan de schietgaten van de versterkte burchten.

De kerk van Oizy

Uitgestippelde wandelingen


Nuttige adressen : Syndicat d'Initiative Régional de Bièvre A.S.B.L. Rue de Bellefontaine 26 - 5555 BIEVRE Tél. : 0032(0)61.511.657 - Fax. : 0032(0)61.511 657 E-mail: sirb.bievre@skynet.be http://users.skynet.be/sirb.bievre CENTRE INFO - Centre culturel de Bièvre Rue de Bouillon. 39 - 5555 BIEVRE Tél. : 0032(0)61.292.092 Open gedurende alle schoolvakanties. Maison du Tourisme de I'Ardenne namuroise Rue Albert Raty. 83 - 5550 Vresse-sur-Semois Tél. : 0032(0)61.292.827 - 292.826 Fax. : 0032(0)61.292.83 E-mail : tourisme.vresse@belgacom.net http://www.ardenne-namuroise.be FEDERATION DU TOURISME DE LA PROVINCE DE NAMUR Avenue Reine Astrid 22 Bte 2 - 5000 Namur Tél. : 0032(0)81 74.99.00 - http://www.ftpn.be
De molens
Op hydrografisch gebied bestaat het grondgebied Bièvre uit twee heuvelflanken die gescheiden zijn door een kam die bijna precies overeenkomt met de baan Dinant-Bouillon. De zuidflank stuurt het water naar de Semois, terwijl de minder hellende noordflank het naar de Lesse leidt.

Zeer vroeg reeds heeft de mens op deze rivieren hydraulische wielen geplaatst die molens genoemd werden. Onze valleien, door hoogten omgeven, werden bijna uitsluitend uitgerust met wielen met bakjes op de dwarsspaken, waar het water van bovenaan in terecht kwam en ze deed draaien door het gewicht. Deze wielen met een diameter van meer dan 3 m hadden grote verzamelbekkens en vrij lange toevoerkanalen nodig.
			Dit soort installaties dient voor het malen en verpulveren van alle soorten materies. Maar over het algemeen denkt men enkel aan graanmolens, die waarschijnlijk ook de oudste zijn. Op het grondgebied Bièvre vindt men ook oliemolens (olieslagerijen), plankenmolens et steenmolens (zagerijen).

De molen van Mitauge zou gebouwd zijn op bevel van de Hertog van Bouillon voor de bewoners van Oizy die tot het Hertogdom Bouillon behoorden en niet naar Ruaumoulin (Groot Hertogdom Luxemburg) mochten. Geïsoleerd aan het zuid-oosten van het dorp, op een open plaats gelegen aan de samenvloeiing van de rivieren Gros-Fays en Wez, bevindt zich een U-vormig geheel bestaande uit een molen en zijn bijgebouwen in leisteen, opgericht in verschillende fases in de 19de eeuw en opnieuw grondig heringericht tijdens de 20ste eeuw. Hieronder vindt u de molen van Mitauge, met woonhuis en molen zoals op het einde van vorige eeuw waarvan nog één wiel met linker kamrad is bewaard gebleven. In het verlengde rechts, bevindt zich wat lager een lange vleugel met stallingen waarvan de openingen hermaakt zijn geworden.

Het patrimonium
Erkend als landelijke Europese gemeente, verdient het patrimonium van Bièvre en zijn dorpjes zeker een omweg. Kapel Notre-Dame de Bon Secours - Oizy. Geklasseerd monument alsook de site die bestaat uit het gebouw en de 2 lindebomen die het omgeven. Ze bestaat sinds meer dan 300 jaar, is een filiaal van Notre-Dame de Foy en werd onder de regering van Groothertogen Albrecht en Isabella gebouwd.
			Aan deze kapel die werd opgericht in de velden, werd in 1675 begonnen maar ze was pas af na 13 jaar en dit tengevolge van de armoede van de bewoners die bouwmateriaal tekort kwamen. Ze verving een eenvoudig kapelletje waar men indertijd de beeltenis van de Maagd, tentoongesteld op een eik, aanbad. De eik is verdwenen maar de kapel is compleet "ingevat" tussen twee grote geklasseerde lindebomen waarvan de omtrek respektievelijk 6,20 m en 3,45 m bedraagt. Volgens mondelinge overlevering zouden ze in 1640 zijn geplant.

De kapel is sinds haar bestaan voorwerp van vele vereringen en diverse pelgrimstochten. Ze was vroeger bekend als "heiligdom van de rust" waar Onze-Lieve-Vrouw, de doodgeboren kinderen deed verrijzen voor de duur van de doop. De afbeelding van 3 babys boven het koor van de kapel, herinnert aan een mirakel 2 eeuwen geleden : 3 doodgeborenen hervonden het leven na aan de Maagd te zijn voorgesteld. Een kruisweg herdenkt het jubileum van 1935. Op 15 augustus heeft een processie plaats, die tot op heden veel bijval kent.
Saint-Furcy-bron - Bellefontainee Monument en geklasseerde site (K.B. van 9 augustus 1990). De legende zegt dat Saint-Furcy, tijdens zijn doortocht van Gallië rond het midden van de zevende eeuw, in Bellefontaine een bron heeft doen ontspringen die nu gekend is naar de illustere prediker.
	Dit kleine vierkante gebouwtje in neo-gotische stijl, omvat vier zuilen in petit-granit bekroond met een stenen baldakijn waarop zich het standbeeld van Saint-Furcy bevindt (een Ierse prediker-monnik die in de zevende eeuw met zijn pelgrimsstok een bron deed ontspringen). Het water stroomt in een ronde fontein die zich in een dubbel bekken bevindt. In alle tijden hebben geneeskrachtige bronnen de bevolking aangetrokken. Een bedevaart vond plaats op de zondag na 17 september (dag van de overdracht van de relikwieën).
De boeren van de streek kwamen samen om bij "Saint-Furcy" bescherming te zoeken voor hun kuddes. Op initiatief van priester Parieux (priesterschap van 1918 tot 1936), kregen de pelgrims een koperen plaat van 11 x 16 centimeter waarop de bron met de afbeelding van de Heilige stond. Deze gewijde plaat werd op de ingang van de stallingen bevestigd en haar heilige kracht beschermde dieren tegen ziektes. Deze bedevaart herleeft enkel in de mis van 16 januari, feestdag van deze heilige.

Men vereert er nog altijd de relikwie en zingt er nog steeds het "Hooglied aan Saint-Furcy". Deze bron is in een opmerkelijke site in de omgeving van de Molen van Bellefontaine en de grot Notre-Dame de Lourdes opgericht (gezegend door Monseigneur Heylen, bisschop van Namur op 20 september 1923).
De geklasseerde toren van de Kerk van Graide. Op 25 oktober 1947, op voorstel van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Sites, werd de toren van Saint-Denis van Graide geklasseerd als monument. Het heiligdom, gelegen in het midden van het dorp, kan men via een dubbele stenen trap bereiken en een hekken sluit de toegang tot het omringende oude kerkhof af. Het ingangsportaal met dubbele deurvleugels, is met ijzer beslagen. Een smalle gang voert naar het enige schip van de kerk. Deze bezit een interessant meubilair : doopvonten gegraveerd met de datum van 1500, een gekruisigde Christus van de XVIde eeuw met op de uiteinden symbolen van de Evangelisten, een marmeren wijwatervat daterend van 1605, een zonne-monstrans uit 1733 en een houten geschilderd beeld van St.-Denis uit de XIXde eeuw.
			De echte datum van de bouw van de toren is niet gekend maar sommige historici situeren ze in de 8ste eeuw. Ze deed vroeger dienst als verdedigingsslottoren. Ze is gevormd door vijf trapportalen, elk met een dikte van 2 m, 3 meter aan de basis en heeft een pyramidevorm. Omgeven door dikke ijzeren staven, is het een massieve toren zonder openingen, enkele smalle "vensters" herinneren aan de schietgaten van de versterkte burchten.

Men denkt dat de toren van de kerk gebouwd werd door koning Pepijn, en dienst deed als wachttoren of jachtverblijf tijdens zijn bezoeken aan Paliseul en in de bossen van Graide. Het is waarschijnlijk de aanwezigheid van de toren die de plaats van het huidige dorp heeft bepaald.
De kerk van Oizy In 1975 werden twee monumenten die deel uitmaken van het historische en religieuze patrimonium van de Naamse Ardennen, bij koninklijk besluit geklasseerd op voorstel van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Sites : de kerk en de kapel van Oizy.
		De huidige kerk, heropgebouwd op het einde van de 19de eeuw, heeft nog steeds zijn toren uit 1674. De torenspits werd rond 1877 volledig herbouwd. Het hoofdaltaar, van Korintische stijl, is het werk van een beeldhouwer-artiest uit Bouillon "Messire Philippe" en dateert uit 1703. Dit zeer imposante altaar heeft een rijk gebeeldhouwde koepel die rust op twaalf, in halve cirkelvorm geplaatste opengewerkte zuilen. Opmerkelijk ook is het gewelf met zijn rijk uitgewerkte lijsten en ornamenten en het preekgestoelte dat een echt juweel is met zijn verfijnde en elegante bewerkingen.

Uitgestippelde wandelingen Op de top van het Ardennen-massief, doorkruist door het water van de Lesse, de Houille en de Semois, zijn de mooie dorpjes van de gemeente Bièvre gelegen. Bij velen onbekend, is haar patrimonium een omweg waard. Streek van legenden en tradities, zult u er nu eens een kruisweg, een kapelletje, dan weer oude huizen in natuursteen met brede leien daken ontdekken. De authenticiteit van deze oude streek verbaast bij elke bocht. Het is een ideaal decor om te herbronnen en tot rust te komen. Zijn wildrijke bossen worden doorkruist door talloze uitgestippelde paden opgesmukt door brugjes, beken, oude molens en opmerkelijke bomen... Restaurants, gastenverblijven, landelijke gites, campings, garanderen u een warm onthaal. De uitgestippelde wandelpaden van de gemeente Bièvre doorkruisen, de wegen en paden van de valleien van Baillamont, Bellefontaine, Bièvre, Cornimont, Graide, Graide-Station, Gros-Fays, Monceau-en-Ardenne, Naomé, Oisy, Petit-Fays, Six-Planes bewandelen, dit is beknopt gezien één van de voorstellen van het "Syndicat d'Initiative Régional de Bièvre. Door één van de vele uitgestippelde wandelingen uit te kiezen kunnen de bewoners van onze streek, de toeristen en ook anderen die hier verblijven, zich een beeld vormen van de rijkdommen van onze prachtige omgeving. Na één van deze wandelingen aangevat en uw zin voor ontdekking aangescherpt te hebben, zult u vlug in contact zijn met de opmerkelijke landschappen en een gevarieerde begroeiing aangeboden door een omgeving rijk aan natuurlijke sites en bossen. De gekozen wandeltochten zijn bezaaid met interessante herkenningspunten, verweven in de historische evolutie van het streekpatrimonium. Al wandelend komen verschillende sites tot hun recht : de kerk van Cornimont gebouwd in romaanse stijl en die een voor kenners zeer mooi schilderij bezit " De Aanbidding door de Drie Koningen", de molen van Gros-Fays die bijna twee eeuwen geleden gebouwd werd, de "doorgang" van de Pont de Bléchamp die toelaat de rivier de Mitauge over te steken die naar de Moulin de Gros-Fays stroomt, de geklasseerde toren van de kerk van Graide, de geklasseerde kapel Notre-Dame de Oisy, de site van Saint-Furcy in Bellefontaine, de wasplaatsen en fonteinen, de oude molens, ...
Léonet - Informatique © Commune de Bièvre